Kto jest już zmęczony i nie ma ochoty na końcowy odcinek terenowy, może skręcić w lewo. 4 km dalej, wyjeżdżając na drogę wojewódzką nr 685 z Kleszczeli, należy skręcić w prawo. Wariant skraca trasę o kilometr, prowadzi jednak drogami o nieco większym natężeniu ruchu. Warto z niego skorzystać zwłaszcza wczesną wiosną - trasa podstawowa wiedzie łąkami nad Chwiszczą, w tym czasie zwykle grząskimi.

(29,3 km) Asfalt się kończy, a my pedałujemy wciąż na wprost, za znakami niebieskich szlaków, zarówno pieszego, jak i rowerowego. Wyboista droga lawiruje między ogrodzeniami łąk - w prawo, w lewo, znowu w prawo. Po kilkuset metrach ustalamy kierunek - mniej więcej wschód, skrajem lasu (po lewej, wśród łąk, kryje się koryto Chwiszczej).
(30,8 km) 1,5 km za wsią należy odbić pod kątem prostym w lewo. Mało wyraźna ścieżka biegnie do drewnianego mostku, zbudowanego dzięki wsparciu WWF. Po drugiej stronie, na skraju lasu, ponownie skręcamy w lewo. Za chwilę wyrównujemy w prawo, niemal idealnie na północ.
33,2 km Szlak pokonuje przejazd kolejowy. Judzianka (35,7 km). Wyjeżdżając na szosę (ul. Warszawska) należy skręcić w prawo. Jesteśmy już na industrialnych peryferiach Hajnówki. Mijamy okazałą cerkiew św. Dymitra Sołuńskiego (zaraz za nią areszt śledczy) i pokonujemy most na Leśnej Prawej. Hajnówka (35,5 km). Na rozwidleniu za mostem trasy prowadzi dalej ul. Warszawską (lewe odgałęzienie, bez pierwszeństwa przejazdu) na dworzec kolejowy.

Kto chce się dostać do centrum miasta, musi skręcić w prawo, w ul. Piłsudskiego. Pokonujemy serię przejazdów kolejowych, mijamy hotel Orzechowski, Dom Nauczyciela i skręcamy w lewo, w ul. 3 Maja - główną arterię Hajnówki. 600 m dalej docieramy do ronda. Należy ponownie odbić w lewo, na przejazd kolejowy, a za torami - jeszcze raz w lewo, w ul. Dworcową. Przejazd przez centrum wydłuża trasę o 2,5 km.

(36,5 km) Stacja kolejowa oznacza koniec pedałowania. Do dworcowego budynku, peronów oraz pętli autobusowej można przedostać się pieszym przejściem na poziomie torów, bez wdrapywania się na kładkę.
Hajnówka, miasteczko na dawnej granicy Korony i Litwy, rozwinęło się pod koniec XIX w., gdy wybudowano stację na linii Bielsk Podlaski - Białowieża (obecnie nieczynna). Dostęp do kolei ułatwiał eksploatację Puszczy Białowieskiej, a podczas I wojny światowej Niemcy zbudowali dodatkową sieć wąskotorowych kolejek leśnych. Wśród drewnianej zabudowy wyróżnia się osiedle robotnicze (1934 r.), największe wrażenie robi jednak dwupoziomowy sobór pw. Trójcy Świętej (1982 r.) - piękna, nowoczesna świątynia, jedna z najciekawszych budowli sakralnych na świecie. Pofałdowane betonowe płaszczyzny, nieregularne kopuły i dzwonnica o niezwykłym kształcie to jeszcze nie wszystko. W pełnym koloru (dzięki polichromii i witrażom) wnętrzu warto obejrzeć ikonostas i ogromny żyrandol w kształcie prawosławnego krzyża. Świątynia może pomieścić 5 tys. wiernych.

* Kursywą zaznaczone opcje trasy.

Powyższa propozycja trasy zaledwie zahacza o najciekawszą w regionie atrakcję turystyczną - Puszczę Białowieską. Bardziej kusząca wydaje się trasa zaprezentowana w papierowej wersji bikeBoard 3/2009 (gdzie kupić). Przejazd tą trasą umożliwia kompleksowe poznanie szerszego wycinka tajemniczej puszczy.

Już niebawem nakładem wydawnictwa Pascal ukaże się nowy przewodnik Polska na rowerze. Znajdziecie w nim 52 zaktualizowane trasy, o zróżnicowanej trudności, po następujących regionach: Pomorze, Mazury, Suwalszczyzna, Wielkopolska, Mazowsze, Podlasie, Dolny Śląsk, Górny Śląsk, Małopolska, Lubelszczyzna, Beskidy, Orawa. Plus informacje praktyczne.

Dodano: 2009-03-07

Autor: Materiały promocyjne Wydawnictwa Pascal, opracował Daniel Klawczyńsk

Reklama