ALASKA JEST NAJMNIEJ ZALUDNIONYM STANEM USA I JEDNYM Z NAJRZADZIEJ ZALUDNIONYCH OBSZARÓW NA ŚWIECIE. 738 432* MIESZKAŃCÓW ŻYJE NA OBSZARZE 5,5 RAZA WIĘKSZYM OD POLSKI. ROWERZYSTA ANDREW TAYLOR PRZEROBIŁ STARY SZKOLNY AUTOBUS NA POJAZD PRZYGODOWY I WYRUSZYŁ SPEŁNIĆ SWOJE MARZENIA O ODKRYWANIU ALASKAŃSKICH PUSTKOWI.

Pomysł na Słowenie, jest niejako pomysłem zastępczym dla nieukończonego jeszcze szlaku przebiegającego wzdłuż wschodniej granicy Polski. Przed wyjazdem nasza wiedza na temat Słowenii ograniczała się wyłącznie do skoków narciarskich na jednej z największych skoczni mamucich na świecie.

Epicko, niewiarygodnie, nierealnie, nieziemsko, bosko. Jako żywo brakuje przymiotów dla określenia tego wszystkiego czego doświadcza umysł i ciało podczas chwil spędzonych na poznawaniu ścieżek wokół St. Moritz i Davos. Szwajcarskie klimaty rzucają czar na każdego, kto tylko zagości w tej krainie.

Północna część Gran Canarii to piękny i malowniczy teren. Stare klify ciągnące się wzdłuż zachodniego wybrzeża, kręte asfaltowe drogi oraz zawieszone chmury przy szczytach gór to widoki, które na długo pozostaną w pamięci.

Śnieg skrzypi pod grubymi oponami, dookoła bezkres gór i ani śladu żywej duszy, czasem tylko szlak przetnie jakiś roztargniony renifer. W dzień oślepia nas słońce, w nocy przyświeca zorza polarna. Oto Grenlandia.

Czytaliście kiedyś „Wichrowe wzgórza” Emily Brontë? Akcja powieści rozgrywa się w posępnej, ale i urzekającej scenerii wrzosowisk hrabstwa Yorkshire. Marząc, aby pobiegać jak bohaterka książki po bezkresnych wrzosowiskach, planowałam wyjazd do Szkocji. Niepotrzebnie. Chcąc znaleźć się w podobnej scenerii, wystarczy odwiedzić... Dolną Saksonię.

Słońce zaszło ponad godzinę temu i zerwał się silny wiatr. Zmęczony po dniu pełnym wrażeń marzyłem, aby w końcu udać się do samochodu i pozbyć się rowerowego sprzętu. Temperatura na Passo Sella (2244 m n.p.m.), gdzie utknęliśmy na kilka godzin, fotogra­fując jazdę w promieniach zachodzącego słońca oraz podziwiając widoki, błyskawicznie spadała. I tak zastała nas noc.

Ziemia obiecana dla tych, którzy łakną spokoju i szukają takich miejsc, by móc bez końca krążyć rowerem i podziwiać spokojne krajobrazy. Spakowaliśmy więc dom z kuchnią (czytaj namiot, gazowy kartusz i garnek) oraz dwa rowery i ruszyliśmy na podbój duńskiej wyspy.

Koniec oczekiwania. Bormio ponownie otwiera swoje atrakcje dla entuzjastów rowerowych przygód z całego świata. Słynny i kręty podjazd na Stelvio, czy przełęcz Mortirolo i Gavia, to historyczne miejsca znajdujące się na liście obowiązkowych miejsc do odwiedzenia dla wielu kolarzy.

Złamana łopatka i poturbowany bark wyłączyły mnie z jazdy na rowerze na dobrych kilka miesięcy. Wspaniałe wyprawy z kumplami przeszły mi koło nosa. Z każdą chwilą narastała we mnie energia i czułem, że jeśli jej jakoś nie spożytkuję, to nastąpi autodestrukcja i eksploduję! Nie wiedziałem, gdzie i z kim? Wiedziałem tylko kiedy: natychmiast!

Jesteśmy grupą pięciu przyjaciół. Nasze wspólne podróżowanie na rowerze zaczęło się jeszcze pod koniec gimnazjum. Początkowo były to mniejsze wycieczki po Polsce, aż w wieku 17 lat przejechaliśmy 1200 kilometrową, dosyć zawiłą trasę z Kopenhagi do Hamburga przez największe wyspy duńskie.

Pełen entuzjazmu słucham ogłoszenia nawigacji „Welcome to Italy!” Tyle trasy za nami, dam radę, dojadę do końca, będziemy przed 2 w nocy! Nic z tego. Po kilku godzinach za kółkiem zapach podpalonego sprzęgła na początku krętego podjazdu pod Stelvio jasno daje mi do zrozumienia, że ster muszę oddać bardziej wyspanym kolegom.

Kilometry leśnej głuszy, zagubione w borach puste jeziora, tajemnicze uroczyska, słodkie jagody i ostre ścieżki, biwaki w szałasach... i tak przez wiele dni. Tylko natura, człowiek i rower. O tym marzyłem. Hartowanie ciała oraz reset umysłu. Obietnicę takiej przygody niesie Skandynawia. Szorstka, a jednak piękna.

W zeszłym roku mieliśmy niezłą zabawę podczas kręcenia fatbike'owego filmu – wiedzieliśmy, że musimy to powtórzyć. Celem naszej wyprawy było przejechanie tego, co na „normalnym” rowerze byłoby nie do przejechania.

Sobota 4 Lipca 2015, godz. 6 lotnisko w Kutaisi. Dolecieliśmy. Po niespełna 3,5h lotu z Katowic udało nam się bezpiecznie wylądować .Przestawiamy zegarki do przodu o 2h i z tego miejsca zaczyna się nasza przygoda. Powolne wydawanie bagaży z minuty na minutę zaczęło nas uświadamiać oraz przyzwyczajać do tego, że w Gruzji pojęcie czasu ma nieco inny wymiar. Strefa GMT+2 od tamtego dnia oznacza dla nas Georgian Maybe Time.

Godzina 12:30, a ja już wylądowałem w namiocie. Wieje niesamowicie zimny i silny wiatr, a śnieg miejscami całkowicie uniemożliwia jazdę. Nawet na czterocalowych oponach mojego fatbike’a.

Legendy MTB - Hans Rey i Steve Peat – przemierzyli Islandię z północy na południe. Dołączyli do nich lokalni riderzy: Runar Omarsson i ekipa z Icebike Adventures. Musisz to zobaczyć!

To nie mit – ponad ćwierć wieku temu najwyższy masyw górski w Grecji po raz pierwszy został pokonany przez rowerzystów. Dosiadali oni iście antycznych rowerów MTB z bagażnikiem z tyłu i bez amortyzatora z przodu. Niemniej jednak wyprawa śladami greckich bogów aż na górę Olimp dziś także pozostaje doświadczeniem mistycznym, nawet wtedy, gdy mamy do dyspozycji rowery naszpikowane nowoczesną technologią.

Chcąc podzielić się wrażeniami z naszej Himalajskiej przygody postanowiliśmy w skrócie opisać nasz pobyt "Na dachu świata" od strony nieco innej niż możemy przeczytać w tradycyjnych przewodnikach po Nepalu.

Zaczęło się od marzeń. Być na wyspie, zdobyć tamtejsze góry, mając ze sobą tylko plecak i rower pod tyłkiem, a za plecami lazurowe morze. Okazało się, że takie fantazje były bliskie wielu rowerzystom – szybko zebrała się naprawdę spora ekipa ludzi głodnych wyprawy w nieznane. Nie pozostało nic innego, jak tylko zaklepać termin i wprowadzić nasze plany w życie.

Naszą skandynawską przygodę rozpoczynamy 22-giego lipca od spotkania na lotnisku Sanderfjord Torp położonym około 120 km na południe od Oslo. Po szybkiej i sprawnej akcji złożenia rowerów udajemy się w kierunku Drammen, gdzie docieramy późnym wieczorem.

Na świecie znajdziesz wiele niesamowitych miejscówek do jazdy na rowerze krętymi ścieżkami po górskich zboczach oraz niezliczoną ilość złocistych plaż, przyjaznych surferom. Ale miejsc, w których będziesz balansował na desce w promieniach porannego słońca, aby po południu udać się wysoko w góry na niebiańską jazdę rowerowym szlakiem, jest na naszym globie jak na lekarstwo. Południowa Kalifornia jest jednym z nich.

Młody, uśmiechnięty chłopak czeka na nas na rogu brudnej, szarej ulicy, gdzieś na obrzeżach gwatemalskiej Antigui. Wskakuje na pakę naszego pick-upa, energicznym klepnięciem dłonią w kabinę sygnalizuje gotowość do jazdy.

To kraj, od którego warto zacząć kolarską przygodę. Przede wszystkim łagodne ukształtowanie terenu nie zrazi nowicjuszy – tu nie ma wzniesienia, na które nie dałoby się wjechać. Ponadto kraj przecina bardzo gęsta sieć dróg rowerowych: 11 ogólnokrajowych i mnóstwo regionalnych – doskonale oznakowanych i głównie o asfaltowej, gładkiej nawierzchni. Nie ma chyba w Danii miejsca niedostępnego dla rowerzystów.

Zaproszenie na Israel Epic dało mi do myślenia. Z jednej strony trzydniowy, fantastycznie zapowiadający się górski wyścig etapowy pobudził moją wyobraźnię do granic możliwości, a z drugiej rozum gasił mój zapał przewijając w podświadomości jaskrawożółty pasek rodem z kanałów informacyjnych: wojny religijne, zamachy bombowe, zamknięte lotniska oraz inne liczne zagrożenia czyhające na turystów. Postanowiłem odłożyć uprzedzenia, religię i politykę na bok – to będzie moja osobista pielgrzymka MTB do Ziemi Świętej!

Szwajcaria może wywołać różne skojarzenia. Jednym przychodzi do głowy czekolada, innym sery, również w formie fondue, precyzja, pieniądze, duuuże pieniądze (rezerwy dewizowe 6X1012 USD), drogie zegarki i równie drogi frank, świetnie zorganizowana kolej, wysoki standard życia, scyzoryki, wożenie betonu helikopterem, narty, góry…

Jazda enduro to przede wszystkim wielka rowerowa przygoda i frajda w obcowaniu z górami. Są jednak tacy, którym do pełni szczęścia potrzebny jest dreszczyk emocji. Emocji wyzwalanych w czasie rywalizacji lub pokonywania kolejnych barier ludzkich możliwości. Limity te mogą mieć różnoraki charakter, o czym opowiadają dwie historie prezentowane na kolejnych stronach.

Czy jesteś miłośnikiem górskiej jazdy? Lubisz przygody? To jest coś właśnie dla ciebie – od 14 maja rejony Salzburga zapraszają do eksploracji najpiękniejszych części Austriackich alp.

Był początek lat 80., kiedy wyścigi rowerowe w USA dotarły do masowego odbiorcy. Głównie za sprawą oskarowej produkcji „Breaking Away” oraz Igrzysk Olimpijskich zorganizowanych w 1984 r. w Los Angeles, podczas których Amerykańscy kolarze zdominowali klasyfikacje medalowe.

Koleżanka powiedziała mi, że to się nazywa „mapa marzeń”. Na mojej było napisane: „Poczuć się jak nastoletni skibum z rowerem w Kanadzie”. No to bardzo proszę: oto jestem: spłukany, mieszkam w basementcie koło cuchnącego paliwem garażu, wylizuję foliowe opakowanie z ohydnym, rozgotowanym wodą z czajnika ryżem i czuję się spełniony, bo jakieś pół godziny temu zjechałem Boney elbows!


Aktualny numer

Piszemy m.in.

Rasowe ścigacze za 11k
Orbea Avant M30 Team
Merida Scultura 5000 Disc
Cannondale 2018: Jekyll i Trigger
7 najczęstszych błędów w treningu amatorów
Kardiologiczne badania podstawowe
44 strony przygody!